Arnhem, Velp, Oosterbeek, Elst, Huissen, Zevenaar

harp, harples, harpiste, festival

muziek, achtergrondmuziek, wereldmuziek, ouderen, zorg

hospice, concert, receptie, uitvaart, workshop

Dagboek

 

 My BONNIE

 

Zodra ik de huiskamer van het woonzorgcentrum binnenkom zie ik dat de bewoners al gezellig in een kring rond de koffie tafel zitten. Ik word enthousiast begroet: "Ha, muziek! Fijn dat je er weer bent." Het valt me ook op dat in de andere hoek van de kamer een bed staat, mevrouw G. wordt op deze manier bij de activiteit betrokken. Ze ligt heel stil en ziet er kwetsbaar uit. Het gezicht smalletjes geplooid om de tandeloze mond. Ik nader al spelend, een zachte wiegende melodie. Speel een tijdje voor haar, de lichtblauwe ogen gaan langzaam open. Een medewerkster komt er bij zitten en pakt haar hand. Mooi!
 Zo is er contact en wordt het effect van de muziek door aanraking versterkt.
 Dan loop ik naar de koffietafel en we spelen en zingen en hebben plezier met de andere bewoners. Zo nu en dan draai ik de harp richtig het grote bed en zie dat ze haar ogen nog steeds open heeft, ze staan helder en kijken schuin naar boven. Vanuit het keukentje wordt er goed op gelet, we zien allemaal dat ze aanwezig is bij de muziek.
 Ik kies er voor om de Hollandse meezingers af te wisselen met zachte instrumentale, klassieke of keltische thema's  om haar te betrekken en te bedienen. Na ongeveer drie kwartier ronden we af, met de heerlijke meezinger "My Bonnie is over the Ocean".

En wat blijkt? Mevrouw G. beweegt haar mond mee op het ritme. Ze zingt het refrein mee!  Zo zie je maar, iemand kan uiterlijk, fysiek kwetsbaar zijn, maar de geest is levendig. De stralende ogen weerspiegelen dit. Zij heeft me een grote les geleerd - ga niet af op het uiterlijk! En ieder persoon maakt een ander proces door. Hoe mooi om via de muziek contact te leggen en samen plezier te maken.

 

Dat was een mooietijd!

 

Wekelijks speel ik op 5 “gesloten” huiskamers van woonzorgcentrum Vreedenhoff in Arnhem. Bewoners luisteren, zingen mee, bewegen op het ritme. Of delen een dierbare herinnering.

 

Een van de favoriete liederen is “Een karretje dat op de zandweg reed”. Voor kwetsbare mensen een zachte melodie, voor de actieveren een goede meezinger. Mevrouw H. ziet er altijd netjes uit, goed gekapt en mooie bloemetjes bloes of jurk. Haar lippen bewegen zachtjes mee op de melodie. Ik kan niet duiden of ze de text kent maar ze is actief aanwezig bij het lied. Opeens houdt ze me staande en vertelt: “Ik hou van paarden. Ik herinner me opeens de tijd uit mijn jeugd op de boerderij. Ik mocht daar soms voor de paarden zorgen. Dan tilde een knecht me op een paard. Dat vond ik echt heel erg leuk om te doen. “

 

Ik loop weer een rondje, al zingend, zodat de andere bewoners ook voelen dat ik hen zie en als ik weer in haar buurt ben vertelt ze gewoon verder:

“Ik moest zorgen dat mijn vader dat niet zag, dan werd hij boos. Wij waren daar om te werken. Ik hielp ook met het koeien melken. Allemaal met de hand, ja. En als we dan onder de koeien zaten, dan zongen we allemaal Nederlandse liedjes. Ik heb daar vrolijke herinneringen aan. Het is leuk om daaraan terug te denken. Dat doet de muziek, die brengt opeens deze mooie herinneringen terug uit mijn jeugd”

 

Mevrouw H. geniet nog na van de herinnering. Tot volgende week graag!

 

- 22 augustus 2018

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Baby Kees ademt met de harp

 

Kees is bijna zes maanden oud en heeft het heel moeilijk met ademhalen vanwege het RS virus. Samen met zijn moeder ligt hij in het ziekenhuis in Zutphen. Ze wijkt geen moment van zijn zijde. Hij ligt aan de hartslag en ademhalingsmonitor en krijgt meerdere malen per dag zuurstof toegediend en stoombadjes om de luchtwegen weer vrij te maken. Het is heel zorgelijk, hij is te zwak om zelf te eten

 

 

O   ik even met de harp langs zo willen komen? Natuurlijk! Ik word opgehaald door de vader en zusje van Kees. Hij ligt te slapen op het grote bed. Ik besluit zachtjes te spelen, een wiegenliedje, op het ritme van zijn ademhaling. Hij slaapt door en ik blijf spelen. Na een aantal minuten voel ik dat het tempo langzamer wordt. Zijn ademhaling wordt dieper. We zien dat zijn bleke snoetje meer kleur krijgt. Langzaam begint hij te bewegen, zich uit te rekken. Wakker! De ogen zoeken de harp en hij houdt de bron van de muziek gevangen in zijn blik. Terwijl moeder hem op de arm neemt blijft hij kijken. Ik wissel de muziek, toevallig is het een kinderliedje dat ze samen ook veel zingen. Ze neemt hem tegen haar schouder aan en samen wiegen ze mee op de muziek. De oogjes knijpen samen, de mond vertrekt in een grimas… een stralende glimlach komt tevoorschijn! Moeder en baby genieten samen, van het klankenbad, het ritme, het contact.

 

Dan gebeurt het volgende wondertje: Kees begint te snotteren. Onder het spelen en glimlachen begint hij te pruttelen en te stromen. De subtiele trilling van de muziek resoneert met zijn kleine lichaam en zet de verstopping in zijn luchtwegen in beweging. Heerlijk, wat kan je blij zijn met gesnotter! Even geen maskertjes of stoombadjes nodig.

 

Vader en zusje komen binnen en zien een vrolijk tafereel. Er wordt een filmpje gemaakt. Ook nemen we een paar liedjes op met de telefoon, die kan mamma dan afspelen wanneer ze wil. ‘sAvonds stuur ik ook een paar opnames, thema’s met improvisatie, een klankenbedje om bij in slaap te vallen, wakker te worden, mee te ademen.

 

- 10 april 2018

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opening harp studio Arpalisa

 

Twee dagen warmte gezelligheid muziek en veel interesse in de klanken van de harp. Fijn om mijn passie en kennis te kunnen delen! Therapeutische harp, geschiedenis en wereld harp muziek, yoga met de resonantie van de harp, heel divers. Dank aan iedereen die heeft meegewerkt, geluisterd, genoten, bijgedragen en graag tot ziens.

 

- 19 maart 2018

 

 

   